പെണ്ണുങ്ങൾക്കെന്താണ് വേണ്ടത്?

കിം അഡോണിസ്യോ

അമേരിക്ക

എനിക്കൊരു ചുവന്ന ഉടുപ്പ് വേണം

അത് നേർത്തതും വിലക്കുറഞ്ഞതുമാവണം
അത് നല്ല ഇറുക്കമാവണം,
ആരെങ്കിലും കീറിപ്പറിയ്ക്കുംവരെ എനിക്കതിടണം
അത് കയ്യില്ലാത്തതും പുറകില്ലാത്തതുമാവണം
അപ്പോ ആർക്കും അതിന്നടിയിലെന്തെന്ന്
ഊഹിക്കേണ്ടിവരില്ല
എനിക്ക് തെരുവിലൂടെ നടന്ന്
പണമിടപാട് സ്ഥാപനം കടന്ന്,
ജനാലയിൽ തിളങ്ങുന്ന താക്കോലുകൾ ഉള്ള ആക്രിക്കട കടന്ന്,
ഒരു ദിവസം പഴക്കമുള്ള ഡോനട്ട് വിൽക്കുന്ന
വോങ്ങ് ദമ്പതിമാരുടെ ചായക്കടകടന്ന്,
ഗ്വേറാാ സഹോദരന്മാർ ലോറിയിൽ നിന്ന്
കൈവണ്ടിയിലേക്ക് പന്നികളെ തൂക്കിയെടുക്കുന്ന
അവയുടെ വഴുവഴുത്ത മോന്ത ചുമലിലൂടെ
ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന സ്ഥലം കടന്ന്,
നടക്കണം
ഈ ലോകത്തെ ഒരേയൊരു പെണ്ണ് ഞാനാണെന്ന മാതിരി
എനിക്കെന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളുണ്ടെന്ന മാതിരി
എനിക്കാ ചുവന്നുടുപ്പ് കിട്ടിയേ തീരു
നിനക്ക് എന്നിലുള്ള ഏറ്റവും ചീത്തപേടി ഉറപ്പിക്കുവാനായി എനിക്കതു വേണം
നിന്നെ ഞാനെത്ര നിസ്സാരമായേ കണക്കാക്കുന്നുള്ളു എന്നു കാണിക്കാൻ
അത് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ
ഞാനത് കൊളുത്തിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുക്കും
ഈ ലോകത്തേക്ക് എന്നെ വഹിക്കാൻ
ഒരു ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പോലെ
പിറവിക്കരച്ചിലിനും സ്നേഹക്കരച്ചിലിനും ഒപ്പവും
അസ്ഥിയെന്നപോലെ, തൊലിയെന്നപോലെ ധരിക്കും
ആ നശിച്ച ഉടുപ്പിലായിരിക്കും അവരെന്നെ അടക്കുന്നത്



കവിത കേൾക്കാം