അടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന നേരം

കിജി കുടാനി  ജപ്പാൻ അടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന നേരം ഒരു കാപ്പിക്കടയ്കക്കു മുന്നിൽ നഗ്നമായ പാദങ്ങളും തുറന്ന തോളുകളുമായി ഒരു പെൺകുട്ടി അരമുള്ള വെള്ളിവീണ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പഴയ നഴ്സറിപ്പാട്ട് പാടാൻ തുടങ്ങി ഇടത്തുകൈയിൽ ചെരുപ്പ് തൂക്കിയിട്ട് വലിയ കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ പൊഴിച്ച് അവളുടെ അമ്മ അവളുടെ വായ് പൊത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾ കതറി മാറി തന്റെ പാട്ടിനെ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ സ്റ്റോപ്പ് ലൈറ്റിന്റെ പച്ച പ്രതിഫലിച്ച് അവളുടെ മുലകൾ കുലുങ്ങി സൗമ്യസുഗന്ധമുള്ള ഒരു കൂട്ടം വസ്തുക്കളുടെ പൊട്ടിത്തെറിയ്ക്കലിനെ ലോകത്തേയ്ക്ക് തുറന്നുവിട്ടുകൊണ്ട് അവർക്കു ചുറ്റും രാത്രിയുടേ അനവധി നീണ്ട കൈയുകൾ നിശ്ശബ്ദമായി പടർന്നു. മരിച്ചപക്ഷികളുടെ ശരീരമുൾക്കൊള്ളുന്ന നിശ്ശബ്ദതകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന ഭൂമിപോലെ - ആർക്കറിയാം രാത്രി അത്തരം സുഗന്ധങ്ങളുടെ സമയമാണോ എന്ന്? അതിന്റെ മടക്കുകളിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നവർക്ക് അശ്രദ്ധമാകുന്നതിന്റെ ദുഖം

ആന

കിജി കുടാനി 

ജപ്പാൻ

ഞാൻ ഒരു ആനയെ സ്വപ്നം കണ്ടു

സൂചിപോലത്തെ രോമങ്ങളും
നീണ്ടു ഞൊറിവുകളുമുളള തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട്
അതെന്റെ കഴുത്തിൽ മഫ്ളർ പോലെ ചുറ്റി
ഞാൻ യദൃച്ഛയാ പരിചയപ്പെടാനിടയായ
ഒരു പെൺകുട്ടിയുമൊത്ത്
വായിച്ച പുസ്തകങ്ങൾ വിൽക്കുന്ന
ഇരുണ്ട ഒരു കടയിൽ പോയി

ചെറുപ്പക്കാരനായ അതിന്റെ ഉടമ
ഉത്സാഹത്തോടെ കണ്ണടച്ചില്ലുകൾ തുടച്ച്
താഴ്മയോടെ സ്വാഗതം ചെയ്തു
ആ വയസ്സനാന മാത്രം ഞങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു

ഉണർന്ന് ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽതന്നെ
ഞാനാ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖവും
ആ പുസ്തകക്കടയിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയും
പൂർണ്ണമായും മറന്നിരുന്നു.
പക്ഷെ ഒരു മടിച്ചിപ്പുഴപോലെയുള്ള
ആ ആനയുടെ നിശ്വാസത്തിന്റെ മണം
ഇപ്പൊക്കൊടുത്തൊരു വാഗ്ദാനം പോലെ
എന്നിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു

അതിരാവലത്തെ കുളിരുള്ള ക്ലാസ് മുറിയിൽ
ഒറ്റയ്ക്ക് , ചെപ്പിലടച്ച ചായയും കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ
എന്റെ വയറ്റിൽ ആനയുടെ ആകൃതിയിലൊരു ഇളംചൂട്
നിറയുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി

നിങ്ങൾ ഒരിക്കലുമറിയില്ല
ഈ ജനലിനപ്പുറത്തുള്ള ആകാശം
ഈ മണിക്കൂറിന്റെ അവ്യക്തമായ വെണ്മയെ
ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ പതുക്കെ അവസാനിച്ചേക്കാം.
അതു സംഭവിക്കുമെന്ന്
മങ്ങിയ പ്രതീക്ഷയോടെ

എനിക്കു തോന്നി

നിങ്ങൾ ഒരിക്കലുമറിയില്ല