Showing posts with label അഫ്ഗാനിസ്താൻ. Show all posts
Showing posts with label അഫ്ഗാനിസ്താൻ. Show all posts

Thursday, September 17, 2015

ഒരു കവിത



 അഫ്ഗാനിസ്താൻ
എനിക്ക് വായതുറക്കാനൊരാഗ്രഹവുമില്ല
ഞാനെന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് പാടേണ്ടത്?

ഞാൻ, ജീവിതത്താൽ വെറുക്കപ്പെട്ടവൾ
പാടിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും വ്യത്യാസമില്ല

ഞാനെന്തിനു മാധുര്യത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കണം
എനിക് കയ്ക്കുമ്പോൾ?

ഹാ, മർദ്ദകരുടെ വിരുന്നൂണ്
എന്റെ വായ് കൊട്ടിയടച്ചിരിക്കുന്നു
എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ തുണയാളില്ല്ല
ഞാനാർക്കുവേണ്ടി മധുരിക്കണം?

പറഞ്ഞാൽ, ചിരിച്ചാൽ മരിച്ചാൽ ജീവിച്ചാൽ
വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല

ഞാനും പീഡനവും സങ്കടവുംകൊണ്ടു വലിഞ്ഞുമുറുകിയ എന്റെ ഏകാന്തതയും
ഞാന്‍ ഇല്ലായ്മയ്ക്കുവേണ്ടി ഭാരംവഹിച്ചു.
എന്റെ വായ മുദ്രവയ്ക്കണം
.
അല്ലയോ എന്റെ ഹൃദയമേ , നിനക്കറിയുമോ
ഇപ്പോൾ വസന്തമാണ്, ഉത്സവമാക്കേണ്ട സമയം

പറക്കാൻ വിടാത്ത
ഈ കെണിപ്പെട്ടചിറകുമായി ഞാനെന്തുചെയ്യണം?

ഞാൻ വളരെക്കാലമായി നിശ്ശബ്ദയായിരുന്നു
എല്ലാനിമിഷവും ഞാൻ
എന്റെ ഹൃദയഗാനം മൂളുമ്പോള്‍
ഈ കൂട് പൊട്ടിച്ച് ഞാൻ പുറത്തുവരുന്നതിനെ
അതോർമ്മിപ്പിക്കുമ്പോള്‍
ഈ ഏകാന്തതയിൽ നിന്നു പറന്നകലുന്നു
വിഷാദഭരിതയെപ്പോലെ ഞാന്‍ പാടുന്നു

ഞാൻ ഏതൊരു കാറ്റിനും പിടിച്ചു കുലുക്കാനാവുന്ന ദുർബ്ബലമായ പൈന്മരമൊന്നുമല്ല

ഞാനൊരു അഫ്ഗാൻ പെണ്ണാണ്
അത് വിലപിക്കാനുള്ള ബോധം മാത്രം തരുന്നു

Friday, June 5, 2015

നിറപ്പകിട്ടുള്ള ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ



അഫ്ഗാനിസ്താൻ
ഞാനവളെ ഉമ്മ വച്ചു
കാറ്റിൽ ഒരു ബദാം പൂങ്കുലപോലെ
വെള്ളത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്ന
ഒരു അമ്പിളി പോലെ, ഒരു താരകം പോലെ
അവളുടെ ദേഹം മുഴുവൻ ത്രസിച്ചു
ഞാനവളെ ഉമ്മ വച്ചു
അവളുടെ ദേഹം മുഴുവൻ ത്രസിച്ചു
അവളുടെ കവിൾ ഒരു നിറംകാണിച്ചു
നോട്ടം മറ്റൊന്നിനെ വെളിപ്പെടുത്തി
അവളുടെ ലോലമനസ്സിൽനിന്നും സൂര്യനുദിച്ചു
ആയിരത്തൊന്നുരാത്രിയുടെ കാത്തിരിപ്പവസാനിച്ചു
അങ്ങനെ ഒരു നിറപ്പകിട്ടുള്ള പ്രഭാതത്തിൽ
ഞാൻ സ്നേഹത്തിന്റെ പൊരുളുമായി
കിടക്ക പങ്കിട്ടു