ഐഷ എ ഷമൈല
ജോർഡാൻ
ഇനി വരൂ, യവനിക താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു
നാളെ നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു
ഒരു കാക്കയെപ്പോലെ കരിക്കറുപ്പ് കുപ്പായ തിരശ്ശീലയിട്ട്
അവൻ നിന്നെ അവഗണിക്കുന്നു
ഒന്നൂടെ നോക്കൂ, അവിടൊരു സുന്ദരിപെൺകുട്ടിയുണ്ട്
മറഞ്ഞ ഇലവങ്ഗം, ഒരു ഒരു വിശുദ്ധദേശച്ചിരി
ഇതൊരു വലിയ അദൃശ്യമാകൽ ക്രിയ
ഒരിക്കൽകൂടി നാളത്തെആൾക്കൂട്ടത്തിനായി ചെയ്തത്
കടുത്തതുംനേർത്തതുമായ നമ്മുടെ നഖം കടിച്ച്
നാം നമ്മുടെ വാലിനെ പിന്തുടരുംപോലെ
നമ്മൾ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു
കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു ,കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു
നമ്മൾ പറയാൻ വൈകി
എങ്ങിനെയിതിത്ര വൈകി? എനിക്കൊരിക്കലുമറിയില്ല
പുറത്തിറങ്ങൂ, ഇപ്പോൾ വാതിലുകൾ മലക്കെ തുറന്നിരിക്കുന്നു
ഭൃത്യർ അവനെ കാണാൻ ഉത്സുകരായിരിക്കുന്നു
ഒരു ദശലക്ഷം മൈലുകൾ നിന്റെ ഉപ്പൂറ്റിക്കു കീഴെ കുറിച്ചു വയ്ക്കൂ
നീ ഇപ്പോളും അവനു പിറകിലാണ്
നിന്റെ ഘടികാരം ചങ്ങലകളാലും താഴുകളാലും മറയ്ക്കൂ
റിതുക്കൾ ചൂടും തണുപ്പുമേറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ
മുഖം വിടർത്തൂ നിന്റെ വയസ്സിനെ പറ്റി നുണപറയൂ
ഇപ്പോഴും , ഓഹ്, നമ്മൾ വൃദ്ധരാവാൻ പോവുന്നു
കടുത്തതുംനേർത്തതുമായ നമ്മുടെ നഖം കടിച്ച്
നാം നമ്മുടെ വാലിനെ പിന്തുടരുംപോലെ
നമ്മൾ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു
കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു ,കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു
നമ്മൾ പറയാൻ വൈകി
എങ്ങിനെയിതിത്ര വൈകി? എനിക്കറിയുകയേയില്ല
എനിക്കറിയുകയേയില്ല
കൈകൾ വിശ്രമിക്കട്ടെ നിന്റെ വിരലുകൾ സൂക്ഷിക്കു
അവനെല്ലാപ്രാവശ്യവും നിന്നിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടും
നിന്റെ തലയിണക്കടിയിൽ നിന്ന്
തുറന്ന ജനാലയിലൂടെ മറക്ക് പുറത്തേക്ക്
നമ്മൾ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു
കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു ,കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നു തട്ടിത്തകർക്കുന്നു
നമ്മൾ പറയാൻ വൈകി
എങ്ങിനെയിതിത്ര വൈകി? എനിക്കറിയുകയേയില്ല
എനിക്കറിയുകയേയില്ല എനിക്കറിയുകയേയില്ല
