നെതർലാൻഡ്
അവർ ട്രാഫിക്ജാമിൽ പെട്ട്
കാറിൽ ഇരിക്കുകയാണ്
റേഡിയോ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്
പുറംതള്ളുന്ന പുകയും സംഗീതവും
അവനു നല്ലതെന്നു കരുതുന്ന ഒരു പാട്ട്
തീ പാറുന്ന വയലിനുകളെയും
പ്രേമത്തിന്റെ അവസാനം വരെ ചെന്നെത്തുന്ന
ഒരു നൃത്തത്തെയും പറ്റി
പാട്ടല്ല അവൻ പറയുന്നതാണ്
അവൾക്ക് അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കാനാവാതാക്കുന്നത് .
ഇപ്പോൾ കാറിലേക്കു മറ്റെന്തോ കടന്നു വരുന്നു
പാട്ടും പുറംതള്ളുന്ന പുകയും പിന്നെ നാണവും
നാണം, കാരണം
പ്രണയത്തിന്റെ അന്ത്യത്തോളമെത്തിക്കുന്ന നൃത്തംതന്നെ ധാരാളം, വളരെ ധാരാളം
കഴിഞ്ഞകാലത്തേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു
വളരെയധികം,
വളരെമുന്നിലേക്ക് ,
അവന്റെ ആത്മാവ്
പെട്ടന്ന് അരക്ഷിതമായി വിങ്ങുന്നു, വല്ലാതെ അരക്ഷിതമായി
അവൾ ഇത്രമാത്രം പറയുന്നു: വികാരാധീനം
അതെ അവൻ പറയുന്നു , വികാരാധീനം
അവള്ക്കൊരിക്കലും അറിയാനാവില്ല
അവളാ വാക്കിനെ എങ്ങനെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയെന്ന്
അവനറിഞ്ഞുവോ എന്ന്
അവനൊരിക്കലും അറിയാനാവില്ല അവൾക്കെന്തു മനസ്സിലായെന്ന്
എത്രത്തോളം എത്രത്തോളം എന്ന്
അവള്ക്കൊരിക്കലും അറിയാനാവില്ല
അവനു പെട്ടന്നു സംഭവിച്ചതു അവൾക്ക് മനസ്സിലായെന്ന്
അവനു മനസ്സിലായെന്ന്
ഒരാൾ , ഒരു പക്ഷേ പിന്നീടൊരു ചരിത്രകാരൻ,
ആളുകളും ട്രാഫിക് ജാമും റേഡിയോകളുമൊക്കെയായി
അതു നടന്ന മട്ടില്ത്തന്നെ
അതിനെ പുനര്നിർമ്മിച്ചില്ലെങ്കില്
